جوهرهای پایه آب با جوهرهای پایه حلال متفاوت هستند

بزرگترین ویژگی جوهرهای پایه آب، حامل حل‌شونده‌ای است که استفاده می‌کنند. حامل حل‌شونده جوهرهای پایه حلال، حلال‌های آلی مانند تولوئن، اتیل استات، اتانول و غیره هستند. حامل حل‌شونده جوهر پایه آب، آب است یا با مقدار کمی الکل (حدود ۳٪ تا ۵٪) مخلوط شده است. به دلیل استفاده از آب به عنوان حامل حل‌شونده، جوهر پایه آب دارای ویژگی‌های حفاظت از محیط زیست و ایمنی قابل توجهی است، ایمن، غیرسمی، بی‌ضرر، غیر قابل احتراق و غیر انفجاری، تقریباً بدون تولید گاز آلی فرار، عمدتاً در چهار جنبه زیر:
۱. عدم آلودگی محیط زیست جوی. از آنجا که جوهرهای پایه آب به عنوان حامل‌های حل‌شونده با آب استفاده می‌شوند، به سختی گازهای آلی منتشرکننده (VOC) را در طول تولید یا هنگام استفاده برای چاپ به جو منتشر می‌کنند و VOCها امروزه یکی از منابع اصلی آلودگی در جو جهانی محسوب می‌شوند. این موضوع با جوهرهای پایه حلال قابل مقایسه نیست. جوهرها.
۲. کاهش سم باقی مانده روی سطح ماده چاپی برای اطمینان از بهداشت و ایمنی مواد غذایی. جوهرهای پایه آب مشکل سمیت جوهرهای پایه حلال را به طور کامل حل می‌کنند. از آنجایی که حاوی حلال‌های آلی نیستند، مواد سمی باقی مانده روی سطح ماده چاپی تا حد زیادی کاهش می‌یابد. این ویژگی نشان دهنده سلامت و ایمنی خوب در بسته‌بندی و چاپ محصولاتی با شرایط بهداشتی دقیق مانند سیگار، الکل، غذا، نوشیدنی، دارو و اسباب‌بازی‌های کودکان است.
۳. کاهش مصرف منابع و کاهش هزینه‌های حفاظت از محیط زیست. با توجه به خواص ذاتی جوهرهای پایه آب که دارای همومورف‌های بالایی هستند، می‌توان آنها را روی لایه‌های نازک‌تری از جوهر رسوب داد. بنابراین، در مقایسه با جوهرهای پایه حلال، مقدار پوشش کمتری (مقدار جوهر مصرفی در واحد سطح چاپ) دارد. پس از آزمایش، مقدار پوشش در مقایسه با جوهرهای پایه حلال حدود ۱۰٪ کاهش یافت. به عبارت دیگر، مصرف جوهرهای پایه آب در مقایسه با جوهرهای پایه حلال برای چاپ با تعداد و مشخصات یکسان، حدود ۱۰٪ کاهش می‌یابد.
۴. بهبود ایمنی محیط کار و تضمین سلامت اپراتورهای تماس. جوهرهای پایه حلال هم در تولید و هم در هنگام چاپ خطرناک هستند. حلال‌های آلی و جوهرهای پایه حلال خود مایعات قابل اشتعال هستند، حلال‌های آلی به راحتی فرار هستند و مخلوط‌های گازی انفجاری در هوا تشکیل می‌شوند و در صورت برخورد با جرقه پس از رسیدن به غلظت حد انفجار، انفجار رخ می‌دهد. در نتیجه، خطر آتش‌سوزی و انفجار در محیط تولید بسیار زیاد است. استفاده از جوهرهای پایه آب اساساً از چنین خطراتی جلوگیری می‌کند.